The policy brief now is available in Dutch language!
Uitdagingen en noden van inwonende zorgverleners en hun families’
In veel landen wordt de zorg voor ouderen in particuliere huishoudens in toenemende mate verleend door zorgverleners met een migratieachtergrond. Deze vorm van zorg wordt vaak aangeduid als 24-uurszorg of inwonende zorg. Inwonende zorgverleners zijn betaalde krachten die langdurige zorg bieden terwijl zij verblijven in het huishouden van de persoon met een zorgnood, vaak gedurende meerdere weken of maanden. Omdat deze zorgregelingen vaak informeel en weinig gereguleerd zijn, ontbreken betrouwbare en vergelijkbare statistieken. Schattingen wijzen er echter op dat in Europa tussen één en twee miljoen mensen — voornamelijk vrouwen — in deze sector actief zijn. Door de vergrijzing zal de vraag naar zorg de komende decennia verder toenemen: prognoses geven aan dat tegen 2070 het aantal 50-plussers dat langdurige zorg nodig heeft, ongeveer 21% hoger zal liggen dan in 2020. Dit maakt inwonende zorgverleners steeds essentiëler.
Op het kruispunt van welzijns-, gender-, migratie- en arbeidsmarktregimes beschikken inwonende zorgverleners vaak over onvoldoende sociale bescherming, zowel voor henzelf als voor hun families. Bovendien worden zij in sommige gevallen onder het wettelijk minimumloon betaald. In de ontvangende EU-landen verschilt de situatie ook naargelang zorgverleners afkomstig zijn uit een andere EU-lidstaat of uit een derde land, aangezien dan verschillende regelgevingskaders van toepassing zijn.
Vanuit een familieperspectief is het belangrijk op te merken dat inwonende zorgverleners hun eigen familie vaak achterlaten. Velen van hen hebben minderjarige kinderen of oudere familieleden met een zorgnood, voor wie zij tijdens hun verblijf in het buitenland niet zelf kunnen zorgen. De zorgbehoeften en medische noden van deze familieleden vormen in sommige gevallen zelfs een belangrijke motivatie om als zorgverlener in een land met een hoger inkomen te gaan werken. Tegelijkertijd beschouwen veel families in de ‘ontvangende’ landen inwonende zorgregelingen als een noodzakelijke en soms de enige haalbare optie voor de ondersteuning van hun hulpbehoevende familieleden. Over het geheel genomen gaan deze zorgregelingen echter gepaard met een hoge mate van onzekerheid en kwetsbaarheid, niet alleen voor de zorgverleners zelf, maar ook voor de zorgontvangers en de families van beiden.
Deze policy brief benadert inwonende zorg daarom expliciet vanuit het perspectief van zowel de families van de zorgverleners als de zorgontvangende families. Het erkent dat inwonende zorg een legitieme plaats kan innemen binnen het zorgaanbod. Tegelijk pleit het voor een alomvattend en ethisch verantwoord beleidskader dat recht doet aan zorgverleners en hun families in de landen van herkomst, én aan ouderen en hun families in de gastlanden. Vanuit dit geïntegreerde familieperspectief formuleert de policy brief een reeks aanbevelingen die relevant zijn voor zowel nationale als Europese beleidsagenda’s
Download
Country Reports on 24-hour care / live-in care (only available in English)
The policy brief is accompanied by a separated overview, which showcases some country-specific insights on the topic.
While the TraFaDy policy brief on 24h / Live-in Care work outlines general challenges and recommendations related to live-in care workers in Europe, circumstances and regulations differ across countries. This applies both to “receiving” countries (such as Italy, Germany, and Austria) and to “sending” countries (such as Bulgaria, Slovakia, Hungary, and Poland, as well as non-EU third countries (e.g. Georgia, Ukraine). To showcase these differences, some country-specific insights are presented in the following overview. The countries presented here are:
- Austria (Ursula Trummer)
- Estonia (Anastassia Zabrodskaja)
- Georgia (Lela Goginava)
- Germany (Ute Karl, Sven Iversen)
- Slovakia (Martina Wilsch)
- Turkey (Esra Demirkol Colosio)
BACKGROUND OF THE DOCUMENTS
This policy brief is the outcome of several meetings and discussions with researchers and members from all working groups. Major cornerstones of the policy brief are the presentations and discussions in three online meetings, that focused on specific country examples. Additionally the policy was discussed in the TraFaDy meeting on ‘Policy and impact – Effective policies supporting transnational families” in March 2026 in Budapest.
The following TraFaDy members have contributed:
| – Heliona Bellani (Miço) – Attila Böhm – Eglantina Dervishi – Sven Iversen | – Maria Izzo – Ute Karl – Anne Carolina Ramos – Tanja Schroot | – Ursula Trummer – Martina Wilsch – Anastasia Zabrodskaja |
Country reports: Esra Demirkol Colosio (TR), Lela Goginava (GE), Sven Iversen & Ute Karl (GER), Ursula Trummer (A) Martina Wilsch (SK), Anastasia Zabrodskaja (EE)
Country examples discussed in meetings: Austria (Ursula Trummer, July 2025), Italy (Tanja Schroot, November 2025), Slovakia (Martina Wilsch, February 2026) and Albania (Elona Dhëmbo, February 2026).
Contact
Coordination: Sven Iversen, TraFaDy Vice Chair
Contact: Sven@trafady.eu